ἑταιρισμός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἑταιρισμός	οἱ	ἑταιρισμοί
γενική	τοῦ	ἑταιρισμοῦ	τῶν	ἑταιρισμῶν
δοτική	τῷ	ἑταιρισμῷ	τοῖς	ἑταιρισμοῖς
αιτιατική	τὸν	ἑταιρισμόν	τοὺς	ἑταιρισμούς
κλητική ὦ!		ἑταιρισμέ		ἑταιρισμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἑταιρισμώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἑταιρισμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἑταιρισμός < αρχαία ελληνική ἑταιρίζω < ἑταίρος

Ουσιαστικό

ἑταιρισμός αρσενικό

• (ελληνιστική κοινή) πορνεία, εκπόρνευση

Πηγές

• Μοντανάρι (Montanari), Φράνκο (Franco) (2013). Σύγχρονο λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Παπαδήμας. 
• ἑταιρισμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.