ἔμβολος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἔμβολος	οἱ	ἔμβολοι
γενική	τοῦ	ἐμβόλου	τῶν	ἐμβόλων
δοτική	τῷ	ἐμβόλῳ	τοῖς	ἐμβόλοις
αιτιατική	τὸν	ἔμβολον	τοὺς	ἐμβόλους
κλητική ὦ!		ἔμβολε		ἔμβολοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἐμβόλω
γεν-δοτ	τοῖν		ἐμβόλοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἔμβολος < ἐμβάλλω, θέμα βολ- + -ος

Ουσιαστικό

ἔμβολος, -ου αρσενικό

• οτιδήποτε τόσο μυτερό ή αιχμηρό, ώστε να ωθείται, να μπήγεται εύκολα μέσα σε κάτι άλλο
  1. (γεωγραφία, γεωλογία) ακρωτήριο
  2. σφήνα
  3. μάνταλο, μπάρα
  4. πλώρη πολεμικών πλοίων
  5. σφηνοειδής παράταξη μάχης
  6. (στρατιωτικός όρος) πολιορκητικός κριός

Παράγωγα

• ἐμβόλιον
• ἔμβολον

Πηγές

• ἔμβολος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.