ἔποψ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἔποψ	οἱ	ἔποπες
γενική	τοῦ	ἔποπος	τῶν	ἐπόπων
δοτική	τῷ	ἔποπῐ	τοῖς	ἔποψῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἔποπᾰ	τοὺς	ἔποπᾰς
κλητική ὦ!		ἔποψ		ἔποπες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἔποπε
γεν-δοτ	τοῖν		ἐπόποιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κώνωψ' όπως «κώνωψ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἔποψ < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἔποψ αρσενικό

• (πτηνό) ο τσαλαπετεινός

Πηγές

• ἔποψ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἔποψ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.