ἔφορος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἔφορος	οἱ	ἔφοροι
γενική	τοῦ	ἐφόρου	τῶν	ἐφόρων
δοτική	τῷ	ἐφόρῳ	τοῖς	ἐφόροις
αιτιατική	τὸν	ἔφορον	τοὺς	ἐφόρους
κλητική ὦ!		ἔφορε		ἔφοροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἐφόρω
γεν-δοτ	τοῖν		ἐφόροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἔφορος < ἐπί + ὁράω

Ουσιαστικό

ἔφορος, -ου

1. αυτός που επιβλέπει, που εποπτεύει, επόπτης
2. φρουρός
3. κυβερνήτης
4. (πολιτική, ιστορία στον πληθυντικό ἔφοροι): πέντε Σπαρτιάτες πολίτες υπεύθυνοι για θέματα της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής

Δείτε επίσης

• Έφοροι στη Βικιπαίδεια 

Πηγές

• ἔφορος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.