ἡγιασμένος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Μετοχή

ἡγιασμένος (ελληνιστική κοινή)

• μετοχή παρακειμένου του ἁγιάζoμαι, μεσοπαθητικής φωνής του ἁγιάζω

Κλίση

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ἡγιασμένος	ἡ	ἡγιασμένη	τὸ	ἡγιασμένον
γενική	τοῦ	ἡγιασμένου	τῆς	ἡγιασμένης	τοῦ	ἡγιασμένου
δοτική	τῷ	ἡγιασμένῳ	τῇ	ἡγιασμένῃ	τῷ	ἡγιασμένῳ
αιτιατική	τὸν	ἡγιασμένον	τὴν	ἡγιασμένην	τὸ	ἡγιασμένον
κλητική ὦ!		ἡγιασμένε		ἡγιασμένη		ἡγιασμένον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ἡγιασμένοι	αἱ	ἡγιασμέναι	τὰ	ἡγιασμένᾰ
γενική	τῶν	ἡγιασμένων	τῶν	ἡγιασμένων	τῶν	ἡγιασμένων
δοτική	τοῖς	ἡγιασμένοις	ταῖς	ἡγιασμέναις	τοῖς	ἡγιασμένοις
αιτιατική	τοὺς	ἡγιασμένους	τὰς	ἡγιασμένᾱς	τὰ	ἡγιασμένᾰ
κλητική ὦ!		ἡγιασμένοι		ἡγιασμέναι		ἡγιασμένᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἡγιασμένω	τὼ	ἡγιασμένᾱ	τὼ	ἡγιασμένω
γεν-δοτ	τοῖν	ἡγιασμένοιν	τοῖν	ἡγιασμέναιν	τοῖν	ἡγιασμένοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λελυμένος' όπως «λελυμένος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές