ἡμίκλιντος

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἡμίκλιντος	τὸ	ἡμίκλιντον
γενική	τοῦ/τῆς	ἡμικλίντου	τοῦ	ἡμικλίντου
δοτική	τῷ/τῇ	ἡμικλίντῳ	τῷ	ἡμικλίντῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἡμίκλιντον	τὸ	ἡμίκλιντον
κλητική ὦ!		ἡμίκλιντε		ἡμίκλιντον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἡμίκλιντοι	τὰ	ἡμίκλιντα
γενική	τῶν	ἡμικλίντων	τῶν	ἡμικλίντων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἡμικλίντοις	τοῖς	ἡμικλίντοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἡμικλίντους	τὰ	ἡμίκλιντα
κλητική ὦ!		ἡμίκλιντοι		ἡμίκλιντα
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἡμίκλιντος < ἡμι- + κλίνω + -τος

Επίθετο

ἡμίκλιντος, -ος, -ον

• (καθαρεύουσα) μισοξαπλωμένος

  ※  Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Υπηρέτρα (1833) [διήγημα, μεταγραφή σε μονοτονικό]

  Το Ουρανιώ είχεν απόφασιν να μη κατακλιθή, αλλ’ έμεινεν ούτως 'ημίκλιντος πλησίον της εστίας.