ἡμισταυροῦχος

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἡμισταυροῦχος	τὸ	ἡμισταυροῦχον
γενική	τοῦ/τῆς	ἡμισταυρούχου	τοῦ	ἡμισταυρούχου
δοτική	τῷ/τῇ	ἡμισταυρούχῳ	τῷ	ἡμισταυρούχῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἡμισταυροῦχον	τὸ	ἡμισταυροῦχον
κλητική ὦ!		ἡμισταυροῦχε		ἡμισταυροῦχον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἡμισταυροῦχοι	τὰ	ἡμισταυροῦχα
γενική	τῶν	ἡμισταυρούχων	τῶν	ἡμισταυρούχων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἡμισταυρούχοις	τοῖς	ἡμισταυρούχοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἡμισταυρούχους	τὰ	ἡμισταυροῦχα
κλητική ὦ!		ἡμισταυροῦχοι		ἡμισταυροῦχα
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «χυδαῖος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἡμισταυροῦχος < ἡμίσταυρ(ος) + -οῦχος. Μορφολογικά, ἡμι- + σταυρ(ός) + -οῦχος

Επίθετο

ἡμισταυροῦχος, -ος, -ον

• (καθαρεύουσα) χαρακτηρισμός για εργαλείο ή εξάρτημα που έχει σχήμα ταυ (Τ)

Συγγενικά

• ἡμίσταυρος

Πολυλεκτικοί όροι

«ἡμισταυροῦχος κλείς» με άρθρωση

• ἡμισταυροῦχος κλείς : κλειδί (εργαλείο για βίδωμα και ξεβίδωμα) σχήματος Τ
• κανών ἡμισταυροῦχος : το όργανο σχεδιασμού ταυ