ἤϊα

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ρήμα

ἤϊα επικός τύπος 

• α' ενικός οριστική παρατατικού του ρήματος εἶμι

Ετυμολογία 2

ἤϊα < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

επική κλίση
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	τὰ	ἤϊᾰ
γενική	τῶν	ἠΐων
δοτική	τοῖς	ἠΐοις
αιτιατική	τὰ	ἤϊᾰ
κλητική ὦ!		ἤϊᾰ
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ἤϊα ουδέτερο, μόνο στον πληθυντικό

1. εφόδια, προμήθειες για ένα ταξίδι

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 13 (Ν. Μάχη ἐπὶ ταῖς ναυσί.), στίχ. 103 (99-104)

   ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι / δεινόν, ὃ οὔ ποτ' ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, / Τρῶας ἐφ' ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ / φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ' ὕλην / θώων παρδαλίων τε λύκων τ' ἤϊα πέλονται / αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐδ' ἔπι χάρμη.

   → λείπει η μετάφραση

2. άχυρο

Άλλες μορφές

• ᾖα

Πηγές

• ἤϊα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.