Ἡρακλῆς
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | ὁ | Ἡρακλέης > Ἡρακλῆς | οἱ | Ἡρακλέες > Ἡρακλεῖς |
| γενική | τοῦ | Ἡρακλέους Ἡρακλέους | τῶν | Ἡρακλέων Ἡρακλέων |
| δοτική | τῷ | Ἡρακλέει > Ἡρακλεῖ | τοῖς | Ἡρακλέεσῐ > — |
| αιτιατική | τὸν | Ἡρακλέᾱ Ἡρακλέα & σπανίως > Ἡρακλῆ |
τοὺς | Ἡρακλέᾱς > Ἡρακλεῖς |
| κλητική ὦ! | Ἡράκλεες > Ἡράκλεις Ἥρακλες (ποιητικός) |
Ἡρακλέες > Ἡρακλεῖς | ||
| δυϊκός | ||||
| ονομ-αιτ-κλ | τὼ | Ἡράκλεε > — | ||
| γεν-δοτ | τοῖν | Ἡρακλέοιν > — | ||
| 3η κλίση, ομάδα 'Περικλέης Περικλῆς', Κατηγορία 'Περικλῆς' όπως «Περικλῆς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- Ἡρακλῆς < συνηρημένη μορφή του Ἡρακλέης. Συγχρονικά αναλύεται ως Ἥρα + -κλῆς «η δόξα της Ήρας»
Κύριο όνομα
[επεξεργασία]
Ἡρακλῆς αρσενικό
- ανδρικό όνομα, συνηρημένη μορφή του Ἡρακλέης
- (ελληνική μυθολογία) ο Ηρακλής, ο σημαντικότερος ημίθεος, γιος του Δία και της Αλκμήνης
Παράγωγα
[επεξεργασία]Πολυλεκτικοί όροι
[επεξεργασία]
Πηγές
[επεξεργασία]
- Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.
- Ἡρακλῆς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά με κλίση της ομάδας 'Περικλέης Περικλῆς' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά με κλίση 'Περικλῆς' (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα που κλίνονται όπως το 'Περικλῆς' (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα 3ης κλίσης (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα 3ης κλίσης αρσενικά (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα αρσενικά (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα περισπώμενα (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα αρσενικά περισπώμενα (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις περισπώμενες (αρχαία ελληνικά)
- Κύρια ονόματα (αρχαία ελληνικά)
- Ανδρικά ονόματα με επίθημα -κλῆς (αρχαία ελληνικά)
- Ανδρικά ονόματα (αρχαία ελληνικά)
- Ελληνική μυθολογία (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)