ἰταάτι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	ἰταάτι	τα	ἰταάτια
γενική	του	ἰταατιού	των	ἰταατιών
αιτιατική	το	ἰταάτι	τα	ἰταάτια
κλητική		ἰταάτι		ἰταάτια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἰταάτι < τουρκική itaat (υποταγή) < αραβική إطاعة (ʾiṭāʿa, υποταγή)

Ουσιαστικό

ἰταάτι ουδέτερο

• (παρωχημένο) υποταγή

  ※  Τῶν Ὀθωμανῶν λοιπὸν ἀποκαμνόντων ἀπὸ τῶν τοιούτων κακώσεων, συνεκαλεῖτο τὸ τζεμαέτι (ὁ λαὸς ἢ οἱ πρόκριτοι) εἰς τὸν μεκχεμέ (δικαστήριον) παρόντων τοῦ τε Καδῆ καὶ τοῦ Μουσελίμη, προειδοποιεῖτο δὲ καὶ ὁ καπιτάνος διά τινος μεσίτου νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὸν Καδῆν, διὰ νὰ κάμῃ τὸ ἰταάτι (ὑποταγήν) καὶ νὰ λάβῃ τὸν μουρασελέ, ἀπόφασιν ἢ συναίνεσιν τῆς καπετανίας. (Λάμπρος Κουτσονίκας, Γενικὴ ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, Τύποις τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ» Δ. Καρακατσάνη, ἐν Ἀθήναις 1864, τ. 2, σελ. ιʹ)

Άλλες μορφές

• ιταέτι

Δείτε επίσης

• Ιταάξι, μια ανύπαρκτη λέξη

Μεταφράσεις

    ἰταάτι

→ δείτε τη λέξη υποταγή