ἱερακίσκος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ἱερᾱκισκο-
ονομαστική	ὁ	ἱερακίσκος	οἱ	ἱερακίσκοι
γενική	τοῦ	ἱερακίσκου	τῶν	ἱερακίσκων
δοτική	τῷ	ἱερακίσκῳ	τοῖς	ἱερακίσκοις
αιτιατική	τὸν	ἱερακίσκον	τοὺς	ἱερακίσκους
κλητική ὦ!		ἱερακίσκε		ἱερακίσκοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἱερακίσκω
γεν-δοτ	τοῖν		ἱερακίσκοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἱερακίσκος < ἱέραξ (ἱερακ-) + υποκοριστικό επίθημα -ίσκος

Ουσιαστικό

ἱερακίσκος, -ου αρσενικό

• (πτηνό) υποκοριστικό του ἱέραξ: το μικρό γεράκι

Πηγές

• ἱερακίσκος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἱερακίσκος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.