Μετάβαση στο περιεχόμενο

ἴχνος

Από Βικιλεξικό

Αρχαία ελληνικά (grc)

[επεξεργασία]
↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική τὸ ἴχνος τὰ ἴχνη - ἴχνεᾰ
      γενική τοῦ ἴχνους - ἴχνεος τῶν ἰχνῶν - ἰχνέων
      δοτική τῷ ἴχνει - ἴχνεῐ̈ τοῖς ἴχνεσῐ(ν)
    αιτιατική τὸ ἴχνος τὰ ἴχνη - ἴχνεα
     κλητική ὦ! ἴχνος ἴχνη - ἴχνεα
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  ἴχνει - ἴχνεε
γεν-δοτ τοῖν  ἰχνοῖν - ἰχνέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βέλος' όπως «βέλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
ἴχνος < αβέβαιη. Κατά τον Beekes, μετά σχηματισμού ἔρνος, κτῆνος. Ίσως από το οἴχομαι ή οἰχνέω

Ουσιαστικό

[επεξεργασία]

ἴχνος, -ους ουδέτερο

  1. ίχνος, πατημασιά, χνάρι
    ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 4 (Μελπομένη), 82
    ἴχνος Ἡρακλέος φαίνουσι ἐν πέτρῃ ἐνεόν, τὸ ἔοικε μὲν βήματι ἀνδρός, ἔστι δὲ τὸ μέγαθος δίπηχυ, παρὰ τὸν Τύρην ποταμόν.
  2. (ποιητικός τύπος ) πόδι, κνήμη
    ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Εὐριπίδης, Βάκχαι, στίχ. 1134
    ἔφερε δ᾽ ἣ μὲν ὠλένην, | ἣ δ᾽ ἴχνος αὐταῖς ἀρβύλαις·
  3. πέλμα υποδήματος
  4. (ελληνιστική σημασία)
    1. το τραχύ πέλμα του ποδιού
    2. υπόδημα
    3. μονοπάτι, ατραπός
    4. (μεταφορικά για πνευματική ενέργεια) κατεύθυνση, τρόπος

Παράγωγα

[επεξεργασία]

Εκφράσεις

[επεξεργασία]

Πηγές

[επεξεργασία]
Ανακτήθηκε από "https://el.wiktionary.org/w/index.php?title=ἴχνος&oldid=7335221"