Ἰησοῦς

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	Ἰησοῦς
γενική	τοῦ	Ἰησοῦ
δοτική	τῷ	Ἰησοῦ
αιτιατική	τὸν	Ἰησοῦν
κλητική ὦ!		Ἰησοῦ
ανώμαλη κλίση, Κατηγορία 'Ἰησοῦς' όπως «Ἰησοῦς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἰησοῦς < (άμεσο δάνειο) αραμαϊκή יֵשׁוּע (yēšū́ʿ) < αρχαία εβραϊκή יְהוֹשֻׁעַ (y'hoshúa)

Προφορά

ΔΦΑ : /i.ɛː.sûːs/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

ΔΦΑ : /i.e̝ˈsus/ (1^ος μ.Χ. αιώνας Αιγυπτιακή)

ΔΦΑ : /i.iˈsus/ (4^ος μ.Χ. αιώνας Κοινή)

ΔΦΑ : /i.iˈsus/ (10^ος μ.Χ. αιώνας Βυζαντινή)

τυπογραφικός συλλαβισμός : Ἰ‐η‐σοῦς

Κύριο όνομα

Ἰησοῦς αρσενικό

• (ελληνιστική κοινή) Ιησούς, εξελληνισμός του εβραϊκού ονόματος του Ιησού

Δείτε επίσης

• (λατινική) Iesus

Πηγές

• Ἰησοῦς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Ἰησοῦς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.