Ἱεροκλῆς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ἱεροκλῆς	οἱ	Ἱεροκλεῖς
γενική	τοῦ	Ἱεροκλέους	τῶν	Ἱεροκλέων
δοτική	τῷ	Ἱεροκλεῖ	τοῖς	—
αιτιατική	τὸν	Ἱεροκλέα   & σπανίως > Ἱεροκλῆ	τοὺς	Ἱεροκλεῖς
κλητική ὦ!		Ἱερόκλεις		Ἱεροκλεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		—
γεν-δοτ	τοῖν		—
Μόνο συνηρημένο.
3η κλίση, ομάδα 'Περικλέης Περικλῆς', Κατηγορία 'Περικλῆς' όπως «Περικλῆς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἱεροκλῆς < (ἱερός) ἱερο- + -κλῆς (κλέος)

Κύριο όνομα

Ἱεροκλῆς, -έους αρσενικό

• ανδρικό όνομα

Άλλες μορφές

• ποιητικός τύπος : Ἱεροκλέης

Πηγές

• Ἱεροκλῆς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Ἱεροκλῆς@LGPN - Lexicon of Greek Personal Names online [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) ονομάτων] (στα αγγλικά), εκδόσεις από το 1972, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.