ὀμβροδέκτης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ὀμβροδέκτης	οἱ	ὀμβροδέκται
γενική	τοῦ	ὀμβροδέκτου	τῶν	ὀμβροδεκτῶν
δοτική	τῷ	ὀμβροδέκτῃ	τοῖς	ὀμβροδέκταις
αιτιατική	τὸν	ὀμβροδέκτην	τοὺς	ὀμβροδέκτᾱς
κλητική ὦ!		ὀμβροδέκτᾰ		ὀμβροδέκται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὀμβροδέκτᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ὀμβροδέκταιν
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὀμβροδέκτης < αρχαία ελληνική ὄμβρ(ος) + -ο- + δέκτης (< δέχομαι)

Ουσιαστικό

ὀμβροδέκτης αρσενικό

• (ελληνιστική κοινή) ομβροδέκτης

Συγγενικά

• ὀμβροδόκος (επίθετο)
• ὀμβροδοσία

→ και δείτε τις λέξεις ὄμβρος, δέκτης και δέχομαι

Πηγές

• ὀμβροδέκτης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.