ὀμβροφόρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ὀμβροφόρος	τὸ	ὀμβροφόρον
γενική	τοῦ/τῆς	ὀμβροφόρου	τοῦ	ὀμβροφόρου
δοτική	τῷ/τῇ	ὀμβροφόρῳ	τῷ	ὀμβροφόρῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ὀμβροφόρον	τὸ	ὀμβροφόρον
κλητική ὦ!		ὀμβροφόρε		ὀμβροφόρον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ὀμβροφόροι	τὰ	ὀμβροφόρᾰ
γενική	τῶν	ὀμβροφόρων	τῶν	ὀμβροφόρων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ὀμβροφόροις	τοῖς	ὀμβροφόροις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ὀμβροφόρους	τὰ	ὀμβροφόρᾰ
κλητική ὦ!		ὀμβροφόροι		ὀμβροφόρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ὀμβροφόρω	τὼ	ὀμβροφόρω
γεν-δοτ	τοῖν	ὀμβροφόροιν	τοῖν	ὀμβροφόροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «τοξοβόλος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ὀμβροφόρος < ὄμβρος + φέρω

Επίθετο

ὀμβροφόρος, -ος, -ον

• (μετεωρολογία) που φέρνει βροχή

  ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Ἱκέτιδες, 35 (33-36)

  ἔνθα δὲ λαίλαπι | χειμωνοτύπῳ, βροντῇ στεροπῇ τ᾽ | ὀμβροφόροισίν τ᾽ ἀνέμοις ἀγρίας | ἁλὸς ἀντήσαντες ὄλοιντο,

  όπου αντάρα να βρουν | χειμωνόδαρτη με βροντές μ᾽ αστραπές | μ᾽ άγριους δρόλαπες | και χαθούν μες στη λύσσα της θάλασσας,

  Μετάφραση (1930): Ιωάννης Ν. Γρυπάρης, Αθήνα:Εστία @greek‑language.gr

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Ὄρνιθες, στίχ. 1751

  ὀμβροφόροι θ᾽ ἅμα βρονταί,

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις ὄμβρος και φέρω

Δείτε επίσης

• στα λατινικά: imbrifer

Πηγές

• ὀμβροφόρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὀμβροφόρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.