ὀρθόθριξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ὀρθοθρῐχ- ὀρθοτρῐχ-
ονομαστική	ὁ/ἡ	ὀρθόθριξ	οἱ/αἱ	ὀρθότριχες
γενική	τοῦ/τῆς	ὀρθότριχος	τῶν	ὀρθοτρίχων
δοτική	τῷ/τῇ	ὀρθότριχῐ	τοῖς/ταῖς	ὀρθότριξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	ὀρθότριχᾰ	τοὺς/τὰς	ὀρθότριχᾰς
κλητική ὦ!		ὀρθόθριξ		ὀρθότριχες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὀρθότριχε
γεν-δοτ	τοῖν		ὀρθοτρίχοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνυξ' όπως «ὄνυξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὀρθόθριξ < ὀρθό- + -θριξ

Ουσιαστικό

ὀρθόθριξ, -τριχος αρσενικό ή θηλυκό (σε επιθετική λειτουργία)

• που έχει όρθια μαλλιά (συνήθως από φόβο)

  ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Χοηφόροι, στίχ. 32

  τορὸς γὰρ [Φοῖβος] ὀρθόθριξ δόμων ὀνειρόμαντις

  Γιατί φόβος ορθότριχος τρανός, των παλατιώ ονειροπροφήτης

  Μετάφραση, 1η έκδοση (1911): Ιωάννης Ν. Γρυπάρης, Αθήνα:Φέξης @greek‑language.gr

Πηγές

• ὀρθόθριξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.