ὀρχομένιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ὀρχομένιον	τὰ	ὀρχομένιᾰ
γενική	τοῦ	ὀρχομενίου	τῶν	ὀρχομενίων
δοτική	τῷ	ὀρχομενίῳ	τοῖς	ὀρχομενίοις
αιτιατική	τὸ	ὀρχομένιον	τὰ	ὀρχομένιᾰ
κλητική ὦ!		ὀρχομένιον		ὀρχομένιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὀρχομενίω
γεν-δοτ	τοῖν		ὀρχομενίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὀρχομένιον < Ὀρχομεν(ός) + -ιον

Ουσιαστικό

ὀρχομένιον, -ου ουδέτερο

• φυτό από την περιοχή του Ορχομενού

Πηγές

• ὀρχομένιον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.