ὁ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ὁ < κληρονομημένο από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *só, *séh₂, *tód

Άρθρο

ὁ, ἡ, τό

• το οριστικό άρθρο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας

Παράγωγα

• ὅδε, τήδε, τόδε

Κλίση

η κλίση του άρθρου
Όταν ακολουθεί όνομα, η οξεία γίνεται βαρεία. • Σημειώνεται η προσωδία του α εκεί που είναι μακρό.
αριθμός	ενικός			πληθυντικός			δυϊκός
γένη → πτώσεις ↓	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	τριγενές	θηλυκό (σπάνια)
ονομαστική	ὁ	ἡ	τό	οἱ	αἱ	τά	τώ	τά (ᾱ)
γενική	τοῦ	τῆς	τοῦ	τῶν			τοῖν	ταῖν
δοτική	τῷ	τῇ	τῷ	τοῖς	ταῖς	τοῖς	τοῖν	ταῖν
αιτιατική	τόν	τήν	τό	τούς	τάς (ᾱ)	τά	τώ	τά (ᾱ)
Παράρτημα:Γραμματική: το άρθρο
δωρική κλίση οι διαφορετικοί τύποι, με έντονα γράμματα
γένη → πτώσεις ↓	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό και ουδέτερο	θηλυκό
ονομαστική	ὁ	ἁ (ᾱ)	τό	τοί	ταί	τά	τώ	τά (ᾱ)
γενική	τῶ	τᾶς	τῶ	τῶν	τᾶν	τῶν	τοῖν	ταῖν
δοτική	τῷ	τᾷ	τῷ	τοῖς	ταῖς	τοῖς	τοῖν	ταῖν
αιτιατική	τόν	τάν (ᾱ)	τό	τώς	τάς (ᾱ)	τά	τώ	τά (ᾱ)
Κατηγορία:Δωρική διάλεκτος
επική κλίση οι διαφορετικοί τύποι, με έντονα γράμματα
γένη → πτώσεις ↓	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό και ουδέτερο	θηλυκό
ονομαστική	ὁ	ἡ	τό	οἱ, τοί	αἱ, ταί	τά	τώ	τώ, τά (ᾱ)
γενική	τοῦ τοῖο	τῆς	τοῦ τοῖο	τῶν	τῶν τάων	τῶν	τοῖιν	τοῖιν
δοτική	τῷ	τῇ	τῷ	τοῖς τοῖσι(ν)	τῇς τῇσι(ν)	τοῖς τοῖσι(ν)	τοῖιν	τοῖιν
αιτιατική	τόν	τήν	τό	τούς	τάς (ᾱ)	τά	τώ	τώ, τά (ᾱ)
Κατηγορία:Επικοί τύποι

Δείτε επίσης

• ὅς
• ὅστις
• ὅσπερ

Πηγές

• ὁ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὁ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.