ὅδε

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ὅδε < άρθρο ὁ + εγκλιτικό επίθημα -δε

Αντωνυμία

ὅδε, ἥδε, τόδε

• (δεικτική αντωνυμία) αυτός, αυτός εδώ

Κλίση

η δεικτική αντωνυμία «ὅδε»
Σημειώνεται η προσωδία στο α εκεί που είναι μακρό.
αριθμός	ενικός			πληθυντικός			δυϊκός
γένη → πτώσεις ↓	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	τριγενές	θηλυκό (σπάνια)
ονομαστική	ὅδε	ἥδε	τόδε	οἵδε	αἵδε	τάδε	τώδε	τάδε (ᾱ)
γενική	τοῦδε	τῆσδε	τοῦδε	τῶνδε			τοῖνδε	ταῖνδε
δοτική	τῷδε	τῇδε	τῷδε	τοῖσδε	ταῖσδε	τοῖσδε	τοῖνδε	ταῖνδε
αιτιατική	τόνδε	τήνδε	τόδε	τούσδε	τάσδε (ᾱ)	τάδε	τώδε	τάδε (ᾱ)
Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες

Πηγές

• ὅδε - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὅδε - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.