ὅπλισις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ὅπλισῐς	αἱ	ὁπλίσεις
γενική	τῆς	ὁπλίσεως	τῶν	ὁπλίσεων
δοτική	τῇ	ὁπλίσει	ταῖς	ὁπλίσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ὅπλισῐν	τὰς	ὁπλίσεις
κλητική ὦ!		ὅπλισῐ		ὁπλίσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὁπλίσει
γεν-δοτ	τοῖν		ὁπλισέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὅπλισις < ὁπλίζω + -σις

Ουσιαστικό

ὅπλισις θηλυκό

• εξοπλισμός, εφοδιασμός

Δείτε επίσης

• όπλιση

Πηγές

• ὅπλισις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὅπλισις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.