ὅρμινον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ὅρμινον	τὰ	ὅρμινᾰ
γενική	τοῦ	ὁρμίνου	τῶν	ὁρμίνων
δοτική	τῷ	ὁρμίνῳ	τοῖς	ὁρμίνοις
αιτιατική	τὸ	ὅρμινον	τὰ	ὅρμινᾰ
κλητική ὦ!		ὅρμινον		ὅρμινᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὁρμίνω
γεν-δοτ	τοῖν		ὁρμίνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὅρμινον < προελληνική

Ουσιαστικό

ὅρμινον ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (λουλούδι) είδος φασκομηλιάς (Salvia viridis)

Άλλες μορφές

• ὅρμινος

Πηγές

• ὅρμινον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.