Ὀλμωνεύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ὀλμωνεύς	οἱ	Ὀλμωνεῖς
γενική	τοῦ	Ὀλμωνέως	τῶν	Ὀλμωνέων
δοτική	τῷ	Ὀλμωνεῖ	τοῖς	Ὀλμωνεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	Ὀλμωνέᾱ	τοὺς	Ὀλμωνέᾱς
κλητική ὦ!		Ὀλμωνεῦ		Ὀλμωνεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ὀλμωνεῖ
γεν-δοτ	τοῖν		Ὀλμωνέοιν
Δεν καταγράφονται καταλήξεις πληθυντικού σε -ῆς.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'Ἀντιοχεύς' όπως «Ἀντιοχεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ὀλμωνεύς < Ὄλμων(ες) + -εύς

Ουσιαστικό

Ὀλμωνεύς αρσενικό

• (ελληνιστική κοινή) (πατριδωνυμικό) ο κάτοικος της πόλης Ὄλμωνες

Πηγές

• Ὀλμωνεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.