Ὀρχομένιος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ὀρχομένιος	οἱ	Ὀρχομένιοι
γενική	τοῦ	Ὀρχομενίου	τῶν	Ὀρχομενίων
δοτική	τῷ	Ὀρχομενίῳ	τοῖς	Ὀρχομενίοις
αιτιατική	τὸν	Ὀρχομένιον	τοὺς	Ὀρχομενίους
κλητική ὦ!		Ὀρχομένιε		Ὀρχομένιοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ὀρχομενίω
γεν-δοτ	τοῖν		Ὀρχομενίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ὀρχομένιος < Ὀρχομεν(ός) + -ιος

Ουσιαστικό

Ὀρχομένιος αρσενικό

• (πατριδωνυμικό) ο κάτοικος του Ορχομενού

Πηγές

• Ὀρχομένιος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.