ὑετιώτατος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ὑετιώτατος	ἡ	ὑετιωτάτη	τὸ	ὑετιώτατον
γενική	τοῦ	ὑετιωτάτου	τῆς	ὑετιωτάτης	τοῦ	ὑετιωτάτου
δοτική	τῷ	ὑετιωτάτῳ	τῇ	ὑετιωτάτῃ	τῷ	ὑετιωτάτῳ
αιτιατική	τὸν	ὑετιώτατον	τὴν	ὑετιωτάτην	τὸ	ὑετιώτατον
κλητική ὦ!		ὑετιώτατε		ὑετιωτάτη		ὑετιώτατον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ὑετιώτατοι	αἱ	ὑετιώταται	τὰ	ὑετιώτατᾰ
γενική	τῶν	ὑετιωτάτων	τῶν	ὑετιωτάτων	τῶν	ὑετιωτάτων
δοτική	τοῖς	ὑετιωτάτοις	ταῖς	ὑετιωτάταις	τοῖς	ὑετιωτάτοις
αιτιατική	τοὺς	ὑετιωτάτους	τὰς	ὑετιωτάτᾱς	τὰ	ὑετιώτατᾰ
κλητική ὦ!		ὑετιώτατοι		ὑετιώταται		ὑετιώτατᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ὑετιωτάτω	τὼ	ὑετιωτάτᾱ	τὼ	ὑετιωτάτω
γεν-δοτ	τοῖν	ὑετιωτάτοιν	τοῖν	ὑετιωτάταιν	τοῖν	ὑετιωτάτοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'μέγιστος' όπως «μέγιστος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ὑετιώτατος < ὑέτι(ος) + -ώτατος

Επίθετο

ὑετιώτατος, -η, -ον

• υπερθετικός βαθμός του ὑέτιος

  ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 2 (Εὐτέρπη), 25.2

  καὶ εἰσὶ οἰκότως οἱ ἀπὸ ταύτης τῆς χώρης πνέοντες, ὅ τε νότος καὶ ὁ λίψ, ἀνέμων πολλὸν τῶν πάντων ὑετιώτατοι.

  και είναι εύλογο ότι οι άνεμοι που φυσούν απ᾽ αυτη την περιοχή, ο νοτιάς και ο λίβας, είναι απ᾽ όλους τους ανέμους αυτοί που φέρνουν την περισσότερη βροχή.

  Μετάφραση (1992): Λεωνίδας Ζενάκος Αθήνα:Γκοβόστης @greek‑language.gr

Πηγές

• ὑέτιος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• ὑετιώτατος - ΜΟΡΦΩ (αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα Πανεπιστήμιο του Σικάγου.