ὑποσπαδίας

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ὑποσπαδίᾱς	οἱ	ὑποσπαδίαι
γενική	τοῦ	ὑποσπαδίου	τῶν	ὑποσπαδιῶν
δοτική	τῷ	ὑποσπαδίᾳ	τοῖς	ὑποσπαδίαις
αιτιατική	τὸν	ὑποσπαδίᾱν	τοὺς	ὑποσπαδίᾱς
κλητική ὦ!		ὑποσπαδίᾱ		ὑποσπαδίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὑποσπαδίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ὑποσπαδίαιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'νεανίας', Κατηγορία 'νεανίας' όπως «νεανίας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὑποσπαδίας < ὑπο- + θέμα σπαδ- του ρήματος αρχαία ελληνική σπάω + -ίας

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ νέα ελληνικά: υποσπαδίας

Ουσιαστικό

ὑποσπαδίας, -ου [ᾰᾱ] αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• (ιατρική, ανατομία) που έχει την οπή της ουρήθρας πολύ χαμηλά

  ※  2ος κε αιώνας ⌘ Γαληνός, Introductio seu medicus, Chapter 19, p.787 @scaife.perseus

  ὑποσπαδίαι δέ εἰσιν οἱ ἐκ γενετῆς ἔχοντες τὴν οὐρήθραν κάτωθεν, ὑπὸ τὸν λεγόμενον κύνα. θεραπευτέον δὲ τετρημένης τῆς βαλάνου ἄκρας καὶ σωληνιδίου ἐντιθεμένου.

Άλλες μορφές

• ὑποσπαδιαῖος

Πηγές

• ὑποσπαδίας - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.