ὑπόβαθρον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ὑπόβαθρον	τὰ	ὑπόβαθρᾰ
γενική	τοῦ	ὑποβάθρου	τῶν	ὑποβάθρων
δοτική	τῷ	ὑποβάθρῳ	τοῖς	ὑποβάθροις
αιτιατική	τὸ	ὑπόβαθρον	τὰ	ὑπόβαθρᾰ
κλητική ὦ!		ὑπόβαθρον		ὑπόβαθρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὑποβάθρω
γεν-δοτ	τοῖν		ὑποβάθροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὑπόβαθρον < ὑπό- + βάθρον

Ουσιαστικό

ὑπόβαθρον ουδέτερο

• υπόβαθρο στήριξης (ανάκλιντρου, καθίσματος, μηχανήματος)

Πηγές

• ὑπόβαθρον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὑπόβαθρον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.