ὠκεανίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ λείπει η κλίση

Ετυμολογία

ὠκεανίς < ὠκεαν(ός) + -ίς

Επίθετο

ὠκεανίς, -ίδος θηλυκό

• αυτή που προέρχεται από τον ωκεανό ή βρίσκεται σε αυτόν

  ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Πίνδαρος^w, Ὀλυμπιονίκαις^w, 2. Ἱέρωνι Συρακοσίῳ κέλητι, 72 (71-74)

  ἔνθα μακάρων | νᾶσον ὠκεανίδες | αὖραι περιπνέοισιν·· ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει, | τὰ μὲν χερσόθεν ἀπ᾽ ἀγλαῶν δενδρέων, | ὕδωρ δ᾽ ἄλλα φέρβει, | ὅρμοισι τῶν χέρας ἀναπλέκοντι καὶ στεφάνους

  Εκεί των Μακάρων | το νησί αύρες του ωκεανού | τριγύρω το δροσίζουν, και χρυσά λουλούδια αστροβολούν, | άλλα πάνω στη γη σε δέντρα λαμπερά, | κι άλλα νερό τα τρέφει | και μ᾽ αυτά πλέκουν γιρλάντες για τα χέρια και στεφάνια

  Μετάφραση (2004): Ιωάννης Οικονομίδης, Αθήνα: Εταιρεία Ελληνικών Τυπογραφικών Στοιχείων @greek‑language.gr

Συγγενικά

• Ὠκεανίς και Ὠκεανίδες
• ὠκεανῖτις

Πηγές

• ὠκεανίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὠκεανίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.