ὠλέκρανον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ὠλέκρανον	τὰ	ὠλέκρανᾰ
γενική	τοῦ	ὠλεκράνου	τῶν	ὠλεκράνων
δοτική	τῷ	ὠλεκράνῳ	τοῖς	ὠλεκράνοις
αιτιατική	τὸ	ὠλέκρανον	τὰ	ὠλέκρανᾰ
κλητική ὦ!		ὠλέκρανον		ὠλέκρανᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὠλεκράνω
γεν-δοτ	τοῖν		ὠλεκράνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὠλέκρανον < ὠλενόκρανον < ὠλένη και κράνον

Ουσιαστικό

ὠλέκρανον ουδέτερο (απαντά και ὀλέκρανον για το μέτρο στην ποίηση)

• ο αγκώνας, το ωλέκρανο