ὠμοφαγία

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ὠμοφαγίᾱ	αἱ	ὠμοφαγίαι
γενική	τῆς	ὠμοφαγίᾱς	τῶν	ὠμοφαγιῶν
δοτική	τῇ	ὠμοφαγίᾳ	ταῖς	ὠμοφαγίαις
αιτιατική	τὴν	ὠμοφαγίᾱν	τὰς	ὠμοφαγίᾱς
κλητική ὦ!		ὠμοφαγίᾱ		ὠμοφαγίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὠμοφαγίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ὠμοφαγίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὠμοφαγία (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική ὠμοφάγ(ος) + -ία. Μορφολογικά αναλύεται σε ὠμο- (ὠμός) + -φαγία

Ουσιαστικό

ὠμοφαγία, -ας θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• η ωμοφαγία, το να τρώει κάποιος ωμά κρέατα

  ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Ἠθικά Αἴτια Ῥωμαϊκά, Διὰ τί καὶ σαρκὸς ὠμῆς ἀπείρηται τῷ ἱερεῖ ψαύειν;, Section 110 @scaife.perseus

  πότερον ὠμοφαγίας πάνυ πόρρωθεν ἀποτρέπει τὸ ἔθος, ἢ διʼ ἣν τὸ ἄλευρον αἰτίαν ἀφοσιοῦνται καὶ τὸ κρέας;

  ≈ συνώνυμα: ὠμοσιτία

Πηγές

• ὠμοφαγία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.