𐀂𐀦

Μυκηναϊκή διάλεκτος (gmy)

i	qo

Ετυμολογία

𐀂𐀦 < (κληρονομημένο) πρωτοελληνική *íkkʷos (απ' όπου και ἵππος) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₁éḱwos. Συγγενείς, η σανσκριτική अश्व (áśva), η λατινική equus.

Ουσιαστικό

𐀂𐀦 αρσενικό (i-qo) /híkkʷos/

• άλογο, (αρχαία ελληνική ἵππος)

Συγγενικά

• 𐀂𐀦𐀊 (i-qi-ja, ;άμαξα, άρμα)

Σημειώσεις

• Η δασύτητα της λέξης είναι υστερογενής (επιγραφικός τύπος: ἴκκος, Λεύκιππος, και όχι *Λεύχιππος)

Πηγές

«ἵππος» - Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.