-σαυρος

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

-σαυρος < νεολατινική -saurus < αρχαία ελληνική σαῦρος

Επίθημα

-σαυρος

• (παλαιοντολογία) β' συνθετικό επιστημονικών ονομάτων που αποδίδονται σε προϊστορικά εξαφανισμένα ερπετά. Τα χερσαία ονομάζονται δεινόσαυροι

Τα ταξινομικά τους γένη γράφονται με κεφαλαίο και πλάγια γράμματα: Αγκυλόσαυρος

ααχενόσαυρος αβελίσαυρος αγκυλόσαυρος αετόσαυρος ακροκανθόσαυρος αλλόσαυρος απατόσαυρος αρχόσαυρος αργεντινόσαυρος βραχιόσαυρος

βροντόσαυρος γιγανοτόσαυρος δεινόσαυρος διλοφόσαυρος εντμοντόσαυρος ιχθυόσαυρος καρχαροδοντόσαυρος μεγαλόσαυρος μοσάσαυρος παχυκεφαλόσαυρος

πλειόσαυρος πλησιόσαυρος πτερόσαυρος σπινόσαυρος στεγόσαυρος τιτανόσαυρος τυραννόσαυρος ψιττακόσαυρος

Δείτε επίσης

• Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -σαυρος στο Βικιλεξικό

Μεταφράσεις

    -σαυρος

αγγλικά : -saurus (en), -saur (en)