-σαυρος

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

-σαυρος < νεολατινική -saurus < αρχαία ελληνική σαῦρος

Επίθημα

-σαυρος

• (παλαιοντολογία) β' συνθετικό επιστημονικών ονομάτων που αποδίδονται σε προϊστορικά εξαφανισμένα ερπετά. Τα χερσαία ονομάζονται δεινόσαυροι

Σύνθετα

Τα ταξινομικά τους γένη γράφονται με κεφαλαίο και πλάγια γράμματα: Αγκυλόσαυρος

ααχενόσαυρος αβελίσαυρος αγκυλόσαυρος αετόσαυρος ακροκανθόσαυρος αλλόσαυρος απατόσαυρος αρχόσαυρος αργεντινόσαυρος βραχιόσαυρος

βροντόσαυρος γιγανοτόσαυρος δεινόσαυρος διλοφόσαυρος εντμοντόσαυρος ιχθυόσαυρος καρχαροδοντόσαυρος μεγαλόσαυρος μοσάσαυρος παχυκεφαλόσαυρος

πλειόσαυρος πλησιόσαυρος πτερόσαυρος σπινόσαυρος στεγόσαυρος τιτανόσαυρος τυραννόσαυρος ψιττακόσαυρος

Μεταφράσεις

    -σαυρος

αγγλικά : -saurus (en), -saur (en)