-τρον

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

-τρον < πρωτοελληνική *(é)-tron < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *(é)-trom (ουδέτερο γένος) < *-tr-os < *-tḗr. Συγγενή: αρχαία ελληνική -τήρ, σανσκριτική -त्र (-tra), λατινική -trum. Eπίσης, μορφές -σ-τρον (< λέξεις από ρήματα σε -ίζω) και -έ-τρον όπως θέρετρον, φέρετρον κατ' αναλογίαν προς παράγωγες λέξεις από δισύλλαβες ρίζες.

Προφορά

ΔΦΑ : /-tɾon/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : -τρον

Επίθημα

-τρον, -τρου ουδέτερο

• επίθημα για τον σχηματισμό ουδέτερων ουσιαστικών από ρήματα που δηλώνει το όργανο ή το μέσο που χρησιμοποιείται για την ενέργεια που εκφράζει το ρήμα

  κομίζω, κομισ- > κόμιστρον

  σκεπάζω, σκεπασ- > σκέπαστρον

  θέρος, θερ-ε- > θέρετρον

  τετραίνω (τρυπάω), τείρω (τρίβω) τερ-ε- > τέρετρον (τρυπάνι)

Άλλες μορφές

• -τρᾱ

Δείτε επίσης

• Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -τρον στο Βικιλεξικό
• Λέξεις -τρον @perseus.tufts.edu Greek Dictionary Headword Search, Πανεπιστήμιο Tufts