-φάγος

Δείτε επίσης : -φαγος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	-φάγος	η	-φάγος & -φάγα	το	-φάγο
γενική	του	-φάγου	της	-φάγου & -φάγας	του	-φάγου
αιτιατική	τον	-φάγο	τη(ν)	-φάγο & -φάγα	το	-φάγο
κλητική		-φάγε		-φάγε & -φάγα		-φάγο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	-φάγοι	οι	-φάγοι & -φάγες	τα	-φάγα
γενική	των	-φάγων	των	-φάγων	των	-φάγων
αιτιατική	τους	-φάγους	τις	-φάγους & -φάγες	τα	-φάγα
κλητική		-φάγοι		-φάγοι & -φάγες		-φάγα
κλίση επιθέτου με συνθετικό -φάγος
ομάδα '-ος -ος -ο & -α', Κατηγορία όπως «ζημιογόνος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	-φάγος	οι	-φάγοι
γενική	του/της	-φάγου	των	-φάγων
αιτιατική	τον/τη(ν)	-φάγο	τους/τις	-φάγους
κλητική		-φάγε		-φάγοι
κλίση ουσιαστικού με συνθετικό -φάγος
Κατηγορία όπως «ζωγράφος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

-φάγος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική -φάγος < ἔφαγον, αόριστος β' τού ἐσθίω (ενίοτε ο δανεισμός έγινε μέσω ξένης γλώσσας: εντομοφάγος < γαλλικά entomophage) Διαφορετικό το -φαγος.

-φάγος, -ος / -α, -ο

(λόγιο)

β’ συνθετικό επιθέτων που δηλώνουν ζώα που τα χαρακτηρίζει κάποιο είδος τροφής
φυτοφάγος, σαρκοφάγος
β’ συνθετικό επιθέτων που δηλώνουν κάποιον που του αρέσει να καταναλώνει ό,τι δηλώνει το α’ συνθετικό κυριολεκτικά ή μεταφορικά
ψαροφάγος, βιβλιοφάγος
β’ συνθετικό ουσιαστικών που χαρακτηρίζουν κάποιο(ν) από το είδος ή τον τρόπο της τροφής του
μελισσοφάγος, αμετροφάγος