avantaĝo

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

avantaĝo < avantaĝ + -o

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	avantaĝo	avantaĝoj
αιτιατική	avantaĝon	avantaĝojn

avantaĝo ^(eo)

• το προτέρημα

la fervoruloj de la reformo emfazas siajn avantaĝojn

οι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης υπογραμμίζουν τα προτερήματά της