confesseur

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

confesseur < εκκλησιαστική λατινική confessor

Προφορά

ΔΦΑ : /kɔ̃.fe.sœʁ/

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
confesseur	confesseurs

confesseur ^(fr) αρσενικό

1. στα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού, χριστιανός που δήλωνε ανοιχτά την πίστη του παρά τους διωγμούς

   (κατ’ επέκταση) άγιος του οποίου η ζωή και τα έργα έδειχναν φανερά την πίστη του στους άλλους

   → δείτε τη λέξη  apôtre, docteur, martyr

2. ο εξομολογητής, ο πνευματικός

   → δείτε τη λέξη  aumônier, directeur de conscience

Συγγενικά

• confesse
• confesser
• confession
• confessionnal
• confessionnalisme
• confessionnel