constantia

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

cōnstantia < cōnstans + -tia

Προφορά

ΔΦΑ : /kõːˈstan.ti.a/ (κλασική λατινική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : cōn‐stan‐ti‐a

Κύριο όνομα

cōnstantia, -ae ^(la)

• η σταθερότητα

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	cōnstantia	cōnstantiae
γενική	cōnstantiae	cōnstantiārum
δοτική	cōnstantiae	cōnstantiīs
αιτιατική	cōnstantiam	cōnstantiās
κλητική	cōnstantia	cōnstantiae
αφαιρετική	cōnstantiā	cōnstantiīs
(α' κλίση)

Κλιτικός τύπος μετοχής

cōnstantia ^(la)

• ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού, ουδέτερου γένους του cōnstāns

Απόγονοι

cōnstantia (λατινικά)

→ γαλλικά: constance

Πηγές

• constantia - Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, 1934 [Φελίξ Γκαφιό, Εικονογραφημένο λατινογαλλικό λεξικό, Ασέτ] (στα γαλλικά)
• constantia - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.