cumulus

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

cumulus < λατινική cumulus

Προφορά

ΔΦΑ : /ky.my.lys/

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
cumulus	cumulus

cumulus ^(fr) αρσενικό

• (μετεωρολογία) ο σωρείτης

---

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

cumulus < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ku-m-olo < *ḱewh₁- (φουσκώνω, διογκώνω) (πβ. αρχαία ελληνική κῦμα)

Ουσιαστικό

cumulus αρσενικό

1. σωρός
2. στοίβα
3. πλεόνασμα, περίσσευμα
4. βουνοκορφή, ακρώρεια

Δείτε επίσης

• κούμουλος
• κούλουμα

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	cumulus	cumulī
γενική	cumulī	cumulōrum
δοτική	cumulō	cumulīs
αιτιατική	cumulum	cumulōs
κλητική	cumule	cumulī
αφαιρετική	cumulō	cumulīs
(β' κλίση)