dil

Τουρκικά (tr)

Ουσιαστικό

dil ^(tr)

1. η γλώσσα (το όργανο του σώματος)
2. η γλώσσα ( ο κώδικας επικοινωνίας)

Κλίση

κλίση του dil

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	dil	diller
αιτιατική	dili	dilleri
δοτική	dile	dillere
τοπική	dilde	dillerde
αφαιρετική	dilden	dillerden
γενική	dilin	dillerin

κτητικές μορφές του dil

(ονομαστική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilim	dillerim
... σου	dilin	dillerin
... του	dili	dilleri
... μας	dilimiz	dillerimiz
... σας	diliniz	dilleriniz
... τους	dilleri	dilleri

(αιτιατική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilimi	dillerimi
... σου	dilini	dillerini
... του	dilini	dillerini
... μας	dilimizi	dillerimizi
... σας	dilinizi	dillerinizi
... τους	dillerini	dillerini

(δοτική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilime	dillerime
... σου	diline	dillerine
... του	diline	dillerine
... μας	dilimize	dillerimize
... σας	dilinize	dillerinize
... τους	dillerine	dillerine

(τοπική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilimde	dillerimde
... σου	dilinde	dillerinde
... του	dilinde	dillerinde
... μας	dilimizde	dillerimizde
... σας	dilinizde	dillerinizde
... τους	dillerinde	dillerinde

(αφαιρετική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilimden	dillerimden
... σου	dilinden	dillerinden
... του	dilinden	dillerinden
... μας	dilimizden	dillerimizden
... σας	dilinizden	dillerinizden
... τους	dillerinden	dillerinden

(γενική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	dilimin	dillerimin
... σου	dilinin	dillerinin
... του	dilinin	dillerinin
... μας	dilimizin	dillerimizin
... σας	dilinizin	dillerinizin
... τους	dillerinin	dillerinin

κλίση του dil (ως κατηγορουμένου)

ενεστώτας	ενικός	πληθυντικός
είμαι	dilim	dillerim*
είσαι	dilsin	dillersin*
είναι	dil / dildir	diller* / dillerdir*
είμαστε	diliz	dilleriz
είστε	dilsiniz	dillersiniz
είναι	diller	dillerdir

αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	dildim	dillerdim*
ήσουν	dildin	dillerdin*
ήταν	dildi	dillerdi*
ήμασταν	dildik	dillerdik
ήσασταν	dildiniz	dillerdiniz
ήταν	dildi(ler)	dillerdi

έμμεσος / απρόσωπος αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	dilmişim	dillermişim*
ήσουν	dilmişsin	dillermişsin*
ήταν	dilmiş	dillermiş*
ήμασταν	dilmişiz	dillermişiz
ήσασταν	dilmişsiniz	dillermişsiniz
ήταν	dilmiş(ler)	dillermiş
*Πρόκειται για σπάνιους, κυρίως λόγιους ή ποιητικούς τύπους. Σημείωση: οι τύποι του πληθυντικού δεν χρησιμοποιούνται για επίθετα.