foutu

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

foutu < foutre

Προφορά

ΔΦΑ : /fu.ty/

Επίθετο

γένος	ενικός	πληθυντικός
αρσενικό	foutu	foutus
θηλυκό	foutue	foutues

foutu ^(fr) (οικείο)

1. κακός (ακολουθείται από ένα ουσιαστικό)

   ≈ συνώνυμα: sacré, sale

2. σχηματισμένος, φτιαγμένος (ακολουθεί το «καλο-» ή «κακο-»)

   ≈ συνώνυμα: roulé

3. χαμένος, καταδικασμένος, μακαρίτης

   ≈ συνώνυμα: fini

4. ικανός να

Εκφράσεις

• mal foutu (για πρόσωπα) - κουρασμένος

Συγγενικά

• foutaise
• foutoir
• foutre
• foutrement
• foutriquet