illusive

Αγγλικά (en)

Ετυμολογία en

πρώιμος 17ος αιώνας: illusive < μεσαιωνικά λατινικά: illusivus < λατινικά: illus- ‘ψευδο-, ψευτο-, πλαστός, ψεύτικος, μιμούμενος κάτι πρωτότυπο’ < ρήμα: illudere (βλέπε illusion)

Προφορά

/ɪˈl(j)uːsɪv/

Επίθετο

illusive

• απατηλός, πλαστός, κάλπικος, κίβδηλος, αποκύημα της φαντασίας