indictus

Λατινικά (la)

Μετοχή

indictus, -a, -um

• μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος indico

Επίθετο

indictus, -a, -um

• άρρητος, που δεν λέγεται

Κλίση

	ενικός			πληθυντικός
	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική	indictus	indicta	indictum	indictī	indictae	indicta
γενική	indictī	indictae	indictī	indictōrum	indictārum	indictōrum
δοτική	indictō	indictae	indictō	indictīs	indictīs	indictīs
αιτιατική	indictum	indictam	indictum	indictōs	indictās	indicta
κλητική	indicte	indicta	indictum	indictī	indictae	indicta
αφαιρετική	indictō	indictā	indictō	indictīs	indictīs	indictīs
(Επίθετα) (Μετοχές) (Αντωνυμίες) (Γερουνδιακά)

Πηγές

• indictus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.