mirus

Εσπεράντο (eo)

Ρηματικός τύπος

mirus ^(eo)

• υποθετική του ρήματος miri

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

mirus < πρωτοϊταλική *smeiros < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *sméy(h₂)ros (γέλιο, χαμόγελο) < *(s)meyh₂- ‎(γελώ, χαίρομαι)

Επίθετο

mirus ^(la)

• εκπληκτικός, θαυμαστός

Κλίση

	ενικός			πληθυντικός
	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική	mirus	mira	mirum	mirī	mirae	mira
γενική	mirī	mirae	mirī	mirōrum	mirārum	mirōrum
δοτική	mirō	mirae	mirō	mirīs	mirīs	mirīs
αιτιατική	mirum	miram	mirum	mirōs	mirās	mira
κλητική	mire	mira	mirum	mirī	mirae	mira
αφαιρετική	mirō	mirā	mirō	mirīs	mirīs	mirīs
(Επίθετα) (Μετοχές) (Αντωνυμίες) (Γερουνδιακά)