mutluluk

Τουρκικά (tr)

Ετυμολογία

mutluluk < mutlu (χαρούμενος) + -luk

Ουσιαστικό

mutluluk ^(tr)

• η ευτυχία

Κλίση

κλίση του mutluluk

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	mutluluk	mutluluklar
αιτιατική	mutluluğu	mutlulukları
δοτική	mutluluğa	mutluluklara
τοπική	mutlulukta	mutluluklarda
αφαιρετική	mutluluktan	mutluluklardan
γενική	mutluluğun	mutlulukların

κτητικές μορφές του mutluluk

(ονομαστική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğum	mutluluklarım
... σου	mutluluğun	mutlulukların
... του	mutluluğu	mutlulukları
... μας	mutluluğumuz	mutluluklarımız
... σας	mutluluğunuz	mutluluklarınız
... τους	mutlulukları	mutlulukları

(αιτιατική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğumu	mutluluklarımı
... σου	mutluluğunu	mutluluklarını
... του	mutluluğunu	mutluluklarını
... μας	mutluluğumuzu	mutluluklarımızı
... σας	mutluluğunuzu	mutluluklarınızı
... τους	mutluluklarını	mutluluklarını

(δοτική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğuma	mutluluklarıma
... σου	mutluluğuna	mutluluklarına
... του	mutluluğuna	mutluluklarına
... μας	mutluluğumuza	mutluluklarımıza
... σας	mutluluğunuza	mutluluklarınıza
... τους	mutluluklarına	mutluluklarına

(τοπική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğumda	mutluluklarımda
... σου	mutluluğunda	mutluluklarında
... του	mutluluğunda	mutluluklarında
... μας	mutluluğumuzda	mutluluklarımızda
... σας	mutluluğunuzda	mutluluklarınızda
... τους	mutluluklarında	mutluluklarında

(αφαιρετική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğumdan	mutluluklarımdan
... σου	mutluluğundan	mutluluklarından
... του	mutluluğundan	mutluluklarından
... μας	mutluluğumuzdan	mutluluklarımızdan
... σας	mutluluğunuzdan	mutluluklarınızdan
... τους	mutluluklarından	mutluluklarından

(γενική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	mutluluğumun	mutluluklarımın
... σου	mutluluğunun	mutluluklarının
... του	mutluluğunun	mutluluklarının
... μας	mutluluğumuzun	mutluluklarımızın
... σας	mutluluğunuzun	mutluluklarınızın
... τους	mutluluklarının	mutluluklarının

κλίση του mutluluk (ως κατηγορουμένου)

ενεστώτας	ενικός	πληθυντικός
είμαι	mutluluğum	mutluluklarım*
είσαι	mutluluksun	mutluluklarsın*
είναι	mutluluk / mutluluktur	mutluluklar* / mutluluklardır*
είμαστε	mutluluğuz	mutluluklarız
είστε	mutluluksunuz	mutluluklarsınız
είναι	mutluluklar	mutluluklardır

αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	mutluluktum	mutluluklardım*
ήσουν	mutluluktun	mutluluklardın*
ήταν	mutluluktu	mutluluklardı*
ήμασταν	mutluluktuk	mutluluklardık
ήσασταν	mutluluktunuz	mutluluklardınız
ήταν	mutluluktu(lar)	mutluluklardı

έμμεσος / απρόσωπος αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	mutlulukmuşum	mutluluklarmışım*
ήσουν	mutlulukmuşsun	mutluluklarmışsın*
ήταν	mutlulukmuş	mutluluklarmış*
ήμασταν	mutlulukmuşuz	mutluluklarmışız
ήσασταν	mutlulukmuşsunuz	mutluluklarmışsınız
ήταν	mutlulukmuş(lar)	mutluluklarmış
*Πρόκειται για σπάνιους, κυρίως λόγιους ή ποιητικούς τύπους. Σημείωση: οι τύποι του πληθυντικού δεν χρησιμοποιούνται για επίθετα.