paganus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

paganus < pagus < pango < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *peh₂g-

Επίθετο

paganus, -a, -um

1. άνθρωπος της υπαίθρου
2. αγρότης
3. (κατ’ επέκταση) αγροίκος
4. (σημασία στα εκκλησιαστικά λατινικά) ειδωλολάτρης, παγανιστής

Αλλόγλωσσα παράγωγα

• νέα ελληνική: → δείτε τη λέξη παγανισμός

Κλίση

	ενικός			πληθυντικός
	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική	paganus	pagana	paganum	paganī	paganae	pagana
γενική	paganī	paganae	paganī	paganōrum	paganārum	paganōrum
δοτική	paganō	paganae	paganō	paganīs	paganīs	paganīs
αιτιατική	paganum	paganam	paganum	paganōs	paganās	pagana
κλητική	pagane	pagana	paganum	paganī	paganae	pagana
αφαιρετική	paganō	paganā	paganō	paganīs	paganīs	paganīs
(Επίθετα) (Μετοχές) (Αντωνυμίες) (Γερουνδιακά)

Πηγές

• paganus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.