verge

Αγγλικά (en)

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
verge	verges

verge ^(en)

1. ράβδος, ενδεικτική αξιώματος (→ δείτε τη λέξη verger)
2. όριο, σύνορο, μεταίχμιο
3. (μεταφορικά) στο χείλος, κοντεύω, είμαι πολύ κοντά σε κάποιο όριο

     He brought the country to the verge of war.

   Έφερε τη χώρα στο χείλος του πολέμου.

     She was on the verge of crying.

   Κόντευε να κλάψει.

     She brought him to the verge of madness.

   Κόντεψε να τον τρελάνει.

   ≈ συνώνυμα: → δείτε τη λέξη brink

Εκφράσεις

• on the verge of

Ρήμα

ενεστώτας	verge
γ΄ ενικό ενεστώτα	verges
αόριστος	verged
παθητική μετοχή	verged
ενεργητική μετοχή	verging

verge ^(en)

• συνορεύω, πλησιάζω, κοντεύω (πχ για μεγέθη)

Πηγές

• verge (noun) - Oxford Learner's Dictionaries
• verge (verb) - Oxford Learner's Dictionaries
• Stavropoulos, D N (2008). Stavropoulos, G N. ed. Oxford Greek-English Learner's Dictionary (Revised έκδοση). Oxford: Oxford University Press. σελ. 464. ISBN 9780194325684. , λήμμα: κοντεύω

---

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

verge < λατινική virga

Προφορά

ΔΦΑ : /vɛʁʒ/

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
verge	verges

verge ^(fr) θηλυκό

1. η γιάρδα
2. ξύλινο ή μεταλλικό στέλεχος, ράβδος, βέργα
3. το πέος

---

Ιταλικά (it)

Κλιτικός τύπος ουσιαστικού

ενικός	πληθυντικός
verga	verge

verge ^(it)

• πληθυντικός αριθμός του verga