yabancı

Τουρκικά (tr)

Ετυμολογία

yabancı < yaban + -cı

Προφορά

ΔΦΑ : /jɑbɑnˈd͡ʒɯ/

Ουσιαστικό

yabancı ^(tr)

• ο ξένος

  Annem yabancılarla konuşmamamı söyledi. - Η μαμά μου είπε να μην μιλάω σε ξένους.

Κλίση

κλίση του yabancı

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	yabancı	yabancılar
αιτιατική	yabancıyı	yabancıları
δοτική	yabancıya	yabancılara
τοπική	yabancıda	yabancılarda
αφαιρετική	yabancıdan	yabancılardan
γενική	yabancının	yabancıların

κτητικές μορφές του yabancı

(ονομαστική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancım	yabancılarım
... σου	yabancın	yabancıların
... του	yabancısı	yabancıları
... μας	yabancımız	yabancılarımız
... σας	yabancınız	yabancılarınız
... τους	yabancıları	yabancıları

(αιτιατική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancımı	yabancılarımı
... σου	yabancını	yabancılarını
... του	yabancısını	yabancılarını
... μας	yabancımızı	yabancılarımızı
... σας	yabancınızı	yabancılarınızı
... τους	yabancılarını	yabancılarını

(δοτική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancıma	yabancılarıma
... σου	yabancına	yabancılarına
... του	yabancısına	yabancılarına
... μας	yabancımıza	yabancılarımıza
... σας	yabancınıza	yabancılarınıza
... τους	yabancılarına	yabancılarına

(τοπική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancımda	yabancılarımda
... σου	yabancında	yabancılarında
... του	yabancısında	yabancılarında
... μας	yabancımızda	yabancılarımızda
... σας	yabancınızda	yabancılarınızda
... τους	yabancılarında	yabancılarında

(αφαιρετική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancımdan	yabancılarımdan
... σου	yabancından	yabancılarından
... του	yabancısından	yabancılarından
... μας	yabancımızdan	yabancılarımızdan
... σας	yabancınızdan	yabancılarınızdan
... τους	yabancılarından	yabancılarından

(γενική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	yabancımın	yabancılarımın
... σου	yabancının	yabancılarının
... του	yabancısının	yabancılarının
... μας	yabancımızın	yabancılarımızın
... σας	yabancınızın	yabancılarınızın
... τους	yabancılarının	yabancılarının

κλίση του yabancı (ως κατηγορουμένου)

ενεστώτας	ενικός	πληθυντικός
είμαι	yabancıyım	yabancılarım*
είσαι	yabancısın	yabancılarsın*
είναι	yabancı / yabancıdır	yabancılar* / yabancılardır*
είμαστε	yabancıyız	yabancılarız
είστε	yabancısınız	yabancılarsınız
είναι	yabancılar	yabancılardır

αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	yabancıydım	yabancılardım*
ήσουν	yabancıydın	yabancılardın*
ήταν	yabancıydı	yabancılardı*
ήμασταν	yabancıydık	yabancılardık
ήσασταν	yabancıydınız	yabancılardınız
ήταν	yabancıydılar	yabancılardı

έμμεσος / απρόσωπος αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	yabancıymışım	yabancılarmışım*
ήσουν	yabancıymışsın	yabancılarmışsın*
ήταν	yabancıymış	yabancılarmış*
ήμασταν	yabancıymışız	yabancılarmışız
ήσασταν	yabancıymışsınız	yabancılarmışsınız
ήταν	yabancıymışlar	yabancılarmış
*Πρόκειται για σπάνιους, κυρίως λόγιους ή ποιητικούς τύπους. Σημείωση: οι τύποι του πληθυντικού δεν χρησιμοποιούνται για επίθετα.

Παράγωγα

• yabancılaşmak
• yabancılık

Επίθετο

yabancı ^(tr)

1. ξένος, που προέρχεται από άλλο τόπο
2. ξένος, που προέρχεται από ή ανήκει σε ή χαρακτηρίζει άλλη χώρα

   yabancı dil - ξένη γλώσσα

3. ξένος, που δεν μου ταιριάζει ή δεν είμαι εξοικειωμένος μαζί του