διαβόητος
Μετάβαση στην πλοήγηση
Πήδηση στην αναζήτηση
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]
Ετυμολογία
[επεξεργασία]- διαβόητος < ελληνιστική κοινή διαβόητος < αρχαία ελληνική βοάω / βοῶ ((σημασιολογικό δάνειο) γαλλική notoire)
Επίθετο
[επεξεργασία]διαβόητος, -η, -ο
- πασίγνωστος (για κάτι αρνητικό)
- ο διαβόητος εγκληματίας Χ δραπέτευσε ξανά από τις φυλακές
- Λίγα χρόνια πριν από την παραπάνω συνάντηση των «πρώην εχθρών» και είκοσι χρόνια ακριβώς μετά την επιστροφή του από τα διαβόητα τάγματα εργασίας, ο Ηλίας Βενέζης είχε βρεθεί και πάλι αντιμέτωπος με τον χάρο, όμηρος στο κελί των μελλοθανάτων των Φυλακών Αβέρωφ. (*)
Συγγενικά
[επεξεργασία]
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)
[επεξεργασία]
Ετυμολογία
[επεξεργασία]- διαβόητος < αρχαία ελληνική διαβόητος < διά + βοάω / βοῶ
Επίθετο
[επεξεργασία]διαβόητος, -η, -ο
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός | ||||||
→ γένη | αρσενικό & θηλυκό | ουδέτερο | ||||
↓ πτώσεις | ενικός | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
ονομαστική | ὁ/ἡ | διαβόητος | τὸ | διαβόητον | ||
γενική | τοῦ/τῆς | διαβοήτου | τοῦ | διαβοήτου | ||
δοτική | τῷ/τῇ | διαβοήτῳ | τῷ | διαβοήτῳ | ||
αιτιατική | τὸν/τὴν | διαβόητον | τὸ | διαβόητον | ||
κλητική ὦ! | διαβόητε | διαβόητον | ||||
↓ πτώσεις | πληθυντικός | |||||
ονομαστική | οἱ/αἱ | διαβόητοι | τὰ | διαβόητᾰ | ||
γενική | τῶν | διαβοήτων | τῶν | διαβοήτων | ||
δοτική | τοῖς/ταῖς | διαβοήτοις | τοῖς | διαβοήτοις | ||
αιτιατική | τοὺς/τὰς | διαβοήτους | τὰ | διαβόητᾰ | ||
κλητική ὦ! | διαβόητοι | διαβόητᾰ | ||||
δυϊκός | ||||||
ονομ-αιτ-κλ | τὼ | διαβοήτω | τὼ | διαβοήτω | ||
γεν-δοτ | τοῖν | διαβοήτοιν | τοῖν | διαβοήτοιν | ||
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές |
Ετυμολογία
[επεξεργασία]- διαβόητος < διά + αρχαία ελληνική βοάω / βοῶ
Επίθετο
[επεξεργασία]διαβόητος, -η, -ο(ελληνιστική κοινή)
- περίφημος, περιβόητος, ονομαστός, διάσημος
- ἦν δὲ διαβόητος τοῖς θεωμένοις ἅπασιν Ἀνθία ἡ καλή. (Ξενοφών ο Εφέσιος, 3ος - 2ος αιώνας π.Χ., Ἐφεσιακά, 1, 2, 7, 6-7)
- επαινούμενος
Συγγενικά
[επεξεργασία]
Πηγές
[επεξεργασία]- διαβόητος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
- διαβόητος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Επίθετα που κλίνονται όπως το 'όμορφος' (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από την ελληνιστική κοινή (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Σημασιολογικά δάνεια από τα γαλλικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα γαλλικά (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Επίθετα (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Επίθετα με αρχαίες κλίσεις (μεσαιωνικά ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (μεσαιωνικά ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Επίθετα (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Επίθετα με κλίση όπως το 'δύσκολος' (αρχαία ελληνικά)
- Επίθετα 2ης κλίσης (ελληνιστική κοινή)
- Επίθετα που κλίνονται όπως το 'δύσκολος' (ελληνιστική κοινή)
- Λέξεις προπαροξύτονες (ελληνιστική κοινή)
- Επίθετα προπαροξύτονα (ελληνιστική κοινή)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (ελληνιστική κοινή)
- Ελληνιστική κοινή
- Επίθετα (ελληνιστική κοινή)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)