σπαθίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	σπαθίς	αἱ	σπαθίδες
γενική	τῆς	σπαθίδος	τῶν	σπαθίδων
δοτική	τῇ	σπαθίδῐ	ταῖς	σπαθίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	σπαθίδᾰ	τὰς	σπαθίδᾰς
κλητική ὦ!		σπαθίς*		σπαθίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σπαθίδε
γεν-δοτ	τοῖν		σπαθίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σπαθίς < σπάθη + -ίς

Ουσιαστικό

σπαθίς, -ίδος θηλυκό

1. η σπάτουλα
2. (ενδυμασία) πυκνά υφασμένο ένδυμα

Πηγές

• σπαθίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.