φάψ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	φάψ	αἱ	φάβες
γενική	τῆς	φαβός	τῶν	φαβῶν
δοτική	τῇ	φαβῐ́	ταῖς	φαψῐ́(ν)
αιτιατική	τὴν	φάβᾰ	τὰς	φάβᾰς
κλητική ὦ!		φάψ		φάβες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φάβε
γεν-δοτ	τοῖν		φαβοῖν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
3η κλίση, Κατηγορία 'φλέψ' όπως «φλέψ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φάψ < προελληνική . Συγγενής του φάσσα

Ουσιαστικό

φάψ, -αβός θηλυκό

• (πτηνό) το αγριοπερίστερο

Παράγωγα

• φαβοκτόνος
• φαβοτύπος

Πηγές

• φάψ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.